Her yere yazdım, çizdim, imzamı bastım; burası da eksik kalmasın.

Ben. hmm.. Zormuş böyle cümle içinde kullanmak ben’i. Sanırım ilk aklıma gelen, İzmirli oluşum. Bu topraklarda doğmuş, emeklemiş, acıkmış, koşmuş, diş çıkarmış, okul yolunu tutmuş, aşık olmuş, öfkelenmiş, sevincinden delirmiş, üniversiteye gitmiş, yolculuk etmiş, ağaçtan düşmüş, su çiçeği geçirmiş, anılar biriktirmiş, çevirmen, çizer, arada bir yazar, arkadaş, sevgili, aranan ama bir türlü bulunamayan kişi, Ege’sinin teyzesi ve daha bir sürü şey… olmuş bir kimseyim. Tek cümlede (e hadi, paragraf diyelim) buyum evet.

Peki ben kime anlatıyorum tüm bunları?

Advertisements